تبليغاتX
×

به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد عجب از محبت من كه در او اثر ندارد 
غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد 
می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی می رسد روزی که تنها مرگ را باور کنی 
می رسد روزی که تنها در کنار قبر من شعرهای کهنه ام را مو به مو از بر کنی
   

*******

روح غمگین هنگامی که با روح شبیه خود متحد می شود ، تسکین می یابد ..

. دلهایی که به واسطه غم به هم گره می خورند ، در شوکت شادمانی از هم جدا نخواهند شد  

********

نگاهت بود غمی شیرین 
                  کاش نمی گفتم دوستت دارم 
                             تا نگیری نگاهت را از من
 

******

من براي لبخندت دلتنگم و براي تمام حرفهايت ...
هرگز از تو خسته نشدم و هرگز جز براي تو زندگي نکردم .

****

برات مي نويسم دوستت دارم . آخه مي دوني آدما گاهي اوقات

 خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن ولي يه نوشته ،

 به اين سادگيا پاک شدني نيست ،

 گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره

 ولي من مي نويسم ... من می نويسم ... دوست دارم .

*****

زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟

 اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مر گ است چرا زندگي مي كنيم ؟

اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگه عشق است چرا به آن نمي رسيم ؟

 اگه عشق نيست چرا عاشقيم

*****

نمی گویم فراموشم نکن .

 هرگز ولی گاهی به یاد آور رفیقی را که می دانی ، نخواهی رفت از یادش

 

لينک


 

من پذيرفتم که عشق افسانه است  ...    اين دل درد آشنا ديوانه است

 مي روم شايد فراموشت کنم      ...     با فراموشي هم آغوشت کنم

    مي روم از رفتن من شاد باش      ...       از عذاب ديدنم آزادباش

   گر چه تو تنها تر از ما مي روي     ...      آرزو دارم ولي عاشق شوي

     آرزو دارم بفهمي درد را          ...          تلخي بر خوردهاي سرد را

     

  نقش كردم رخ زيباي تو بر خانه دل

           خانه ويران شدوآن نقش به ديوار بماند

 

داني كه چرا زميوه ها سيب نكوست نيمش رخ عاشق است و نيمش رخ دوست

   آن زردي و سرخي كه درآن مي بيني زردي رخ عاشق است و سرخي رخ دوست.

     آن دوست كه بي وفاست دشمن به از اوست... آن نقره كه بي بهاست

       آهن به از اوست

 در نگاه كساني كه پرواز را نمي فهمند

    هر چه بيشتر اوج بگيري كوچكتر خواهي شد

زندگی آب روانیست روان میگذرد

                       آنچه اقبال منو توست همان میگذرد

 

  تو را با دیگری دیدم که گرم گفتگو بودی

        با او آهسته میرفتی سراپا مهو او بودی

        صدایت کردم به من چو بیگانه نگاه کردی

             شکستی عهده دیرینه . گناه کری

        چه شبها که من تنها به یاد تو سحر کردم

       چه عمری را که بیهوده به پای تو هدر کردم

<< تو عمرم را تباه کردی گناه کردی . . . گناه کردی >>

 


 چه در عشق چه در زندگی به انتها می رسيم به

    نقطه ای که ديگر مجال صبر از خاطر محو می شود

           به نقطه ای که انتهای آن متلاشی شدن است

 

انسان باش،پاکدل و یکدل، زیرا که گرسنه بودن، صدقه گرفتن و در فقر

 مردن هزار بار قابل تحمل تر از پست و بی عاطفه بودن است...

 

زندگی شهد گل است

              زنبور زمان می خوردش

انچه می ماند به جا

                عسل خاطره هاست

 

 

          يادم آمد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

            پاي دردامن اندوه كشيدم

                       نگسستم نرميدم

  رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم

    نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

       نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

 

 

 

لينک


گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه باید برم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مساله ای نیست

این سوی زندگی من و تو هستیم و آن سوی دیگر سر نوشت !

این سو دستها در دست هم است و آن سو عاقبت این عشق !

به راستی آخر این داستان چگونه است ؟ تلخ یا شیرین ؟

سهم من و تو جدایی است یا برابر است با تولد زندگی مان ؟

چه زیباست لحظه ای که من به

سهم خویش رسیده باشم و تو نیز به ارزوی خود !

چه زیباست لحظه ای که سر نوشت

با دسته گلی سرخ به استقبال ما خواهد آمد!

چه تلخ است لحظه جدایی ما و چه غم انگیز است لحظه خداحافظی ما !

این سوی زندگی ما در تب و تاب یک دیدار می باشیم ....

و آن سوی زندگی یک علامت سوال در آخر قصه من و تو دیده می شود !

آیا ما به هم میرسیم یا نمیرسیم ؟

سرانجام این داستان به کجا ختم خواهد شد ؟

لينک


      امروز از اون روزاستتتتتتتتتتتتت

   که دلم می خواد هيچ وقت نمی اومد.....

         به کی بگم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

      وقتی کسی نيست تا بشنوه....

آخخخخخخخخخخخ

 

                    

    به كجا بايد رفت؟

   به كي دل بايد بست؟

  با كه بايد دم از محبت زد؟

     كه نخندد

      كه باورش آيد

       كه محبت دورغ شيرين نيست

              كه:

    محبت

         هميشه

                   پا برجاست!

                                        (...)

 

 

لينک


 
 
کمکم کن....
کمکم کن راهروی خوبی باشم.نه تند بروم نه آهسته درست در کنار تو.

کمکم کن پرنده ی خوبی باشم.نه بالا پرواز کنم نه پایین درست در کنار تو.

کمکم کن یاد بگیرم چطور به چشمانت نگاه کنم که نه اشک های مرا ببینی و نه عشق درون چشم هایم را.

کمکم کن که چطور به رویا فرو بروم نه واقعی نه دروغ درست در رویا.

کمکم کن یک دوست واقعی باشم درست مثل تو.....

        

      

        

 

برکام خشکیده ما به حقارت نظر مکن

ما هم رفیق ساغر و پیمانه بوده ایم

ای عاقلان به لذت دیوانگی قسم

مانیزدلشکسته ودیوانه بوده ایم

تقدیم به بازیگری که نمی دانم بازیگر کدام نقش زندگیم است.  

 

 

   

  گفتم تو شیزین منی

     گفتا تو فرهادی مگر

  گفتم خرابت می شوم

     گفتا تو آبادی مگر

  گفتم ندادی دل به من

     گفتا تو جان دادی مگر

  گفتم ز کویت می روم

     گفتا تو آزادی مگر

   گفتم فراموشم نکن

      گفتا تو در یادی مگر

   گفتم که بر بادم مده

گفتا نه بر بادی مگر

 

 

 

 

                 چند قدم که برداری :

            از زمان خارج می شوی ...

                         چند قدم که برداری :

                  نه همهمه صدايی ،

         و نه تعجبی !

                 چند قدم که برداری :

                   ديگر گذشته ای نمی ماند ...

                           ده قدم که برداری،

                  يا صد قدم ،

                  يا هزار قدم ...

                      فرقی نمی کند :

                 هنوز در قلب منی

                و هر کجا که بروی

             هرگز از قلب من بيرون نخواهی رفت ...

 

    

 

 

 من درد تو از دست آسان ندهم

        دل برنکنم زدوست تا جان ندهم

  از دوست بيادگار دردی دارم

        کان درد به صد هزار درمان ندهم

 

دلم ميخواد  با هات درد دل كنم اما تو كه گوش نميدي 

  خنده داره ولي در نهايت بي رحميت هيچ گله اي نميتونم ازت بكنم

اين شعر برای تو :  کمی  شو خودم سرودم

چگونه بگويم دلم از غمت مرد             چگونه بخواهم دلم را بخواهي

چگونه بگريم مي ارزم به چشمت         به قدر جواب سلامي, نگاهي

چگونه بهارم خزان شد به دستت         چطور شد كنارت شكستم به پيري

چگونه روا شد به قلبم بگويي               ز عشقم مگو تا ز دردت بميري   

  چرابر دل سنگ تو ره ندارم            توكه بردلم راه رفتن ببستي 

    نبستي ره ناز چشمت وليكن             غرور دلم در نگاهم شكستي

شرور و جسور و قويدل نباشم            خموش و صبور و نزارم نخواهي

چگونه بميرم دلت شاد گردد               چگونه بگويم شبم را تو ماهي

 

 

چه دیر آمدی........

تو آن هنگام آمدی........

 که..... چشمانم : آنقدر در فراقت اشک  ریخته بودند که اشکی برای از شوق گربستن نداشتند..

که...... موهایم : در انتظارت جو لانگاه غبار سربی اندوه  گشته و رنگ باخته اند.......... 

که...... چهره ام : پر از چین و شکن شده و از همنشینی با گونه های بهاریت شرمساری میکند..

که...... لبهایم : حرارت تنفسهای سوزانت را نمی فهمند..............

که ..... بازوانم : توان در آغوش فشرد نت را فراموش کرده اند...............

که ..... قلبم یارای آنچنان تپیدن ها را از دست داده است...........

که ..... پاهایم  بار سفر بر بسته اند و راهی دیاری بی باز گشت شده اند........

                                                                        چه دیر آمدی .......!!!!!؟؟؟؟؟

 

             بلور اشك به چشمم شكست وقت وداع   .

  كاش آنقدر قدرت داشتم تو را به آرزوهايت برسانم ولي

          افسوس كه خود در آرزوي رسيدن بتو هستم.


آزمودم زندگي دشت غم است

              شادي اش اندوه و عشقش ماتم است

     عمر كوته آرزوهاي دراز        روز ها بسيار و فرصتها كم استشور

 شراب عشق تو آن نفسم رود زسر  

            كاين سر پر هوس شود خاك در سراي تو


      در عاشقي گريز نباشد زساز و سوز       

                       استاده ام چو شمع مترسان زآتشم           (حافظ)

 

 

لينک